یکشنبه, 16 ارديبهشت 1397 ساعت 12:21

بیماری صرع

نوشته شده توسط
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
بیماری صرع بیماری صرع بیماری صرع

در ادامه میخوانیم: بیماری صرع و درمان آن

بیماری صرع اختلال سیستم عصبی مرکزی (اختلال نورولوژیکی) بوده که باعث اختلال فعالیت سلول های عصبی در مغز شده و منجر به تشنج میگردد که طی آن رفتار، علائم و احساسات غیرطبیعی از جمله از دست رفتن هوشیاری رخ میدهد.
صرع علائم مختلفی دارد. برخی افراد مبتلا به صرع ساده، طی تشنج به مدت چند ثانیه خیره میمانند، در حالیکه برخی دیگر دچار تنش در دستها و پاها میگردند. حدود 1 نفر در هر 100 آمریکایی یکبار در طول زندگی تشنج را تجربه میکند. با این حال، تشنج به تنهایی به این معنی نیست که شما صرع دارید. معمولاً حداقل دو صرع غیر تحریک شده، برای تشخیص صرع لازم است.
حتی تشنج های ملایم نیز نیازمند درمان هستند چون در طی فعالیت هایی مانند رانندگی و یا شنا میتواند خطرناک باشد. درمان شامل دارو و جراحی، میتواند تکرار یا شدت تشنج را کاهش داده یا از بین ببرد. حتی گاهی صرع در کودکان با رشد و افزایش سن از بین میرود.


انواع بیماری صرع

بیماری صرع یک اختلال در مغز بوده و افراد مبتلا به صرع زمانی که دو یا چند تشنج را تجربه کردند، تشخیص داده میشوند. انواع مختلفی از تشنج وجود دارد. فرد مبتلا به بیماری صرع میتواند به بیش از یک نوع از انواع صرع مبتلا باشد. نشانه ‌های تشنج به نوع تشنج بستگی دارد. گاهی اوقات گفتن اینکه یک فرد دچار تشنج شده یا خیر سخت بوده و فردی که دچار تشنج میشود ممکن است گیج بنظر برسد و یا اینکه خیره به چیزی که وجود ندارد نگاه کند. دیگر انواع تشنج میتواند باعث سقوط یا لرزش فرد شده و یا نسبت به آنچه در اطراف او میگذرد، بی ‌اطلاع باشد.


تشنج عمومی و ثانویه

تشنج عمومی

تشنج‌ عمومی که تشنج پتیت مال نامیده شده در هر دو طرف مغز تأثیر گذاشته و غیرقابل تشخیص بوده، ممکن است باعث ایجاد حالت چشمک زدن سریع یا چند ثانیه خیره شدن به فضا شوند. تشنج‌ های تونیک کلونیک که همچنین به نام تشنج ‌های بزرگ نامیده میشود، این علائم را ایجاد میکند:

  • گریه کردن
  • از دست دادن هوشیاری
  • به زمین افتادن
  • پرش‌ها یا اسپاسم عضلانی

تشنج تونیک

فرد پس از تشنج تونیک – کلونیک ممکن است احساس خستگی کند

تشنج موضعی

تشنج موضعی فقط در یک منطقه از مغز اتفاق افتاده که به آن تشنج بخشی میگویند.

تشنج فوکال ساده

تشنج فوکال ساده بخش کوچکی از مغز را تحت تأثیر قرار میدهد. این تشنج میتوانید سردرگمی و یا تغییر در احساس، مانند یک طعم عجیب‌ وغریب دردهان و یا یک حس بویایی شود.

تشنج فوکال کمپلکس

تشنج فوکال کمپلکس قادر بوده یک فرد را مبتلا به صرع را دچار سردرگمی و گیجی و یا دچار نگاه خیره کند. فرد تا چند دقیقه قادر به پاسخ به سؤالات و راهنمایی نیست.

تشنج ثانویه

تشنج ثانویه در یک بخش از مغز آغاز خواهد شد، اما پس‌ازآن به هر دو طرف مغز گسترش مییابد. ‌بعبارت ‌دیگر، فرد در ابتدا دچار تشنج موضعی و به دنبال آن دچار تشنج ژنرالیزه خواهد شد. تشنج ممکن است به ‌اندازه چند دقیقه کوتاه طول بکشد.


علت

در بیش از نیمی از موارد، صرع هیچ علت مشخصی ندارد. در حدود نیمی از مبتلایان به صرع، این شرایط به دنبال فاکتورهای مختلفی بروز میکند.

اثرات ژنتیک

برخی از انواع صرع که با نوع تشنجی که فرد تجربه کرده طبقه بندی شده و موروثی هستند. در این موارد اثر ژنتیک محتمل است. محققین برخی از انواع صرع را با ژن های مشخصی ارتباط داده اند. اگر چه تخمین زده شده است که حدود 500 ژن قادر هستند در این امر نقش داشته باشد. برای بیشتر افراد، ژن ها تنها بخشی از علل صرع هستند. ژن های مشخص میتوانند شخص را نسبت به شرایط محیطی حساس تر کرده که تشنج را تحریک میکنند.

ترومای سر

ترومای سر که بخاطر تصادفات یا آسیب های تروماتیک رخ میدهد منجر به صرع میشود.

بیماری های مغزی

بیماری های مغزی از جمله تومورهای مغزی یا سکته که منجر به آسیب مغز میشوند نیز منجر به صرع گردند. سکته علت عمده صرع در بزرگسالان بالای 35 سال است.

بیماری های عفونی

بیماری های عفونی مثل مننژیت، ایدز و انسفالیت ویروسی قادر بوده به صرع منجر شوند.

آسیب های مادرزادی

پیش از تولد نوزادان به آسیب های مغزی حساس هستند که میتواند ناشی از چندین فاکتور باشد، از جمله: عفونت مادر، تغذیه نامناسب یا کمبودهای اکسیژن. این آسیب های مغزی منجر به صرع یا فلج مغزی میشود.

اختلالات تکاملی

گاهی صرع میتواند با اختلالات تکاملی مثل اوتیسم و نوروفیبروماتوز مرتبط باشد.

عوامل خطر

فاکتورهای مشخصی میتواند خطر صرع را افزایش دهد

سن

شروع صرع در اوایل کودکی و پس از 60 سالگی در بالاترین حد است اما ممکن بوده در هر سنی رخ دهد.

تاریخچه خانوادگی

اگر تاریخچه خانوادگی صرع دارید، خطر ایجاد اختلالات صرع در شما افزایش مییابد.

آسیب های سر

جراحت های سر مسئول برخی موارد صرع است. میتوان با بستن کمربند ایمنی در ماشین و یا پوشیدن کلاه ایمنی در هنگام دوچرخه سواری، اسکی کردن، سواری با موتور سیکلت و یا سایر فعالیت های پرخطر، خطر ابتلا به صرع را کاهش داد.

سکته و سایر بیماری های عروقی

سکته و یا سایر بیماری های عروقی قادر منجر به آسیب های مغزی شود که صرع را تحریک میکند. میتوان اقداماتی را برای کاهش خطر این بیماری انجام داد، از جمله: محدود کردن دریافت الکل، پرهیز از استعمال دخانیات، رعایت رژیم غذایی سالم، ورزش منظم.

دمانس

دمانس قادر به افزایش خطر صرع در افراد مسن تر است.

عفونت های مغزی

عفونت از جمله مننژیت که سبب التهاب در مغز یا نخاع میشود، ممکن بوده خطر را افزایش دهد.

تشنج در کودکی

گاهی تب بالا در کودکی با صرع در ارتباط است. کودکانی که بخاطر تب بالا تشنج میکنند، عموماً دچار صرع نمیشوند، اگرچه در تشنج های طولانی، سایر بیماری های عصبی یا تاریخچه خانوادگی صرع، خطر افزایش مییابد.

عوارض

حملات تشنج در زمان های معین منجر به شرایطی میشود که برای شما و دیگران خطرناک است.

افتادن

اگر در حین تشنج به زمین بیافتید، ممکن است سر شما آسیب ببیند یا دچار شکستگی استخوان شوید.

خفگی

اگر صرع دارید، احتمال خفگی در هنگام شنا یا حمام رفتن 15 تا 19 برابر بیشتر از سایر افراد جامعه است چون احتمال تشنج در زیر آب بیشتر میشود.

تصادفات

تشنجی که سبب از دست رفتن هوشیاری و یا کنترل شود، در هنگام رانندگی خطرساز است. در بسیاری از کشورها بیماران برای گرفتن تصدیق رانندگی محدودیت هایی دارند که با توانایی کنترل تشنج مرتبط بوده و پیش از کسب اجازه برای رانندگی، حداقل زمانی را برای رهایی از تشنج تعیین میکنند که از چند ماه تا چند سال متغیر است.

عوارض بارداری

تشنج در طی بارداری هم مادر و هم جنین را در معرض خطر قرار میدهد و مصرف برخی داروهای ضد صرع میتواند خطر نقایص جنینی را افزایش دهد. اگر مبتلا به صرع هستید و در نظر دارید که باردار شوید، با پزشک خود برای برنامه ریزی بارداری مشورت نمایید. بیشتر زنان مبتلا به صرع میتوانند باردار شوند و فرزند سالم داشته باشند. لازم است فرد در طول بارداری به دقت پایش شده و شاید لازم باشد داروها تغییر یابند. بسیار ضروری است که برای بارداری با برنامه پزشک پیش بروید.

بیماری های روانی

مبتلایان به صرع به احتمال بیشتری دچار مشکلات روانشناختی میشوند، به ویژه افسردگی، اضطراب و در موارد شدید خود کشی هم دیده میشود. مشکلات میتواند در نتیجه سختی های مقابله با شرایط بیماری و نیز عوارض جانبی داروها باشد. سایر عوارض تهدید کننده زندگی در صرع شایع نبوده اما میتواند رخ دهد، از جمله:

شرایط صرعی

این شرایط زمانی رخ میدهد که زمان تشنج مداوم بیشتر از 5 دقیقه بطول بیانجامد و یا بدون اینکه در فواصل بین حملات، هوشیاری بطور کامل بازگردد فرد دچار حملات مکرر تشنج عود کننده شود. بیماران با شرایط صرعی در معرض خطر بیشتری برای آسیب دائمی مغز و مرگ قرار دارند.

مرگ ناگهانی و بدون توجیه در صرع : Sudden unexplained death in epilepsy (SUDEP)

افراد مبتلا به صرع در معرض خطر مرگ ناگهانی هستند، اگرچه احتمال وقوع این امر اندک است و علت آن مشخص نشده اما برخی تحقیقات نشان داده اند که میتواند بخاطر مشکلات تنفسی و قلبی باشد. افراد با تشنجات منتشر مکرر تونیک – کلونیک یا افرادی که تشنجات آنها با دارو کنترل نشده است میتوانند در معرض خطر بیشتری برای SUDEP باشند. به طور کلی، حدود 2 تا 18 درصد از مبتلایان به صرع بخاطر SUDEP جان خود را از دست میدهند.


دارو و آزمایش‌

مصرف منظم داروها توسط بیمار از اهمیت بالایی برخوردار است. لازم است که بیمار هر چند ماه یک بار آزمایش خون بدهد تا میزان دارو در خون او کنترل شود. انجام آزمایش‌ های کبد، تست میزان کلسیم و ویتامین D برای افرادی که بطور مداوم دارو مصرف میکنند لازم است و توسط پزشک معالج در نظر گرفته خواهد شد.


درمان ها

تحریک عصب واگ

در تحریک عصب واگ، پزشک وسیله ای بنام تحریک کننده عصب واگ را در زیر پوست قفسه سینه تعبیه میکند که مشابه پیس میکر قلب عمل میکند. سیم هایی از تحریک کننده به عصب واگ در گردن وصل است. این وسیله توسط باتری کار کرده و ترکش هایی از انرژی الکتریکی را به عصب واگ و مغز ارسال میکند. مشخص نیست این امواج چگونه تشنج را مهار میکنند اما این وسیله میتواند میزان تشنجات را 20 تا 40 درصد کاهش دهد. پس از این نوع درمان نیاز اغلب بیماران به دارو درمانی ادامه مییابد، اگرچه برخی بیماران به دوز کمتری از دارو نیاز دارند. ممکن است عوارض جانبی تحریک عصب واگ در فرد ظاهر شود که عبارتست از گلودرد، گرفتگی صدا، کوتاهی نفس ها یا سرفه.


رژیم کتوژنیک

میزان تشنجات در برخی کودکان مبتلا به صرع با رژیم سخت و پر چرب و کم کربوهیدرات کاهش میابد. در این رژیم که رژیم کتوژنیک نامیده میشود، بدن بجای کربوهیدرات، چربی را به عنوان منبع انرژی میسوزاند. پس از چند سال، برخی کودکان قادرند رژیم را کنار گذاشته و زندگی بدون تشنج داشته باشند. در خصوص نیاز کودکتان به رژیم کتوژنیک با پزشک مشورت نمایید. حصول اطمینان از اینکه کودک طی رژیم دچار سوء تغذیه نشود، اهمیت بسزایی دارد. عوارض جانبی رژیم کتوژنیک میتواند شامل دهیدراسیون، یبوست، رشد آهسته باشد که بخاطر کمبودهای تغذیه ای و تجمع اسید اوریک در خون است و میتواند سبب تشکیل سنگ های کلیوی گردد. اگر رژیم به درستی تنظیم شده باشد و تحت نظارت پزشک باشد، بروز این عوارض جانبی اندک است.

درمان در آینده

محققین در حال مطالعه بر روی تحریک مغز بعنوان یک درمان بالقوه برای صرع هستند. در تحریک مغز، جراح الکترودهایی را در بخش مشخصی از مغز تعبیه میکند. الکترودها به یک ژنراتور که در قفسه سینه یا جمجمه قرار دارد، متصل اند و پالس های الکتریکی به مغز ارسال میکنند و میتوانند تشنجات را کاهش دهند.
همچنین محققین نوعی از جراحی، با عنوان رادیودرمانی استریوتاکتیک را برای درمان بالقوه برخی انواع صرع مورد مطالعه قرار داده اند. در این پروسه، پزشک پرتوها را مستقیماً به ناحیه ای از مغز که سبب تشنج میشود، میتاباند.

خواندن 82 دفعه آخرین ویرایش در یکشنبه, 16 ارديبهشت 1397 ساعت 12:36

نظر دادن

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.